Wij, Hans Croon en Wil Croon-Beekenkamp, besloten in 1976 een hond te nemen.

Via kennissen hoorden we, dat er in de buurt een nestje boxerpups lag.
Hans vond het eerst maar niets, want vroeger had een boxer zijn 'asbakkie' gebeten.

Na het inwinnen van de nodige informatie m.b.t. het boxerras besloten we te gaan kijken.
Dit vooral omdat de boxer bekend stond om zijn liefde voor kinderen.

Onze kinderen waren toen respectievelijk bijna 6 jaar (Mariska) en 3 jaar (Serge) oud.
16 oktober 1976 gingen we naar een nestje kijken bij de fam. Horsman in Leimuiden.

Het bleek, dat op dat moment een tweede teef net aan het werpen was.
Ik kreeg een nog natte pup in mijn handen en was meteen verkocht.
11 december 1976, Mariska haar 6de verjaardag, konden we Edzer van de Drechtstroom

(Iwan v. Toyenne X Astrid v.d. Drechtstroom) ophalen.
Door Edzer zijn we verknocht geraakt aan het ras. Hij was de goedheid zelve, echt een doetje.

April 1979 verhuisden we naar Frankrijk i.v.m. Hans zijn werk. Edzer ging natuurlijk mee.

We hebben daar heel wat beleefd.
Zo hebben wij daar vrienden, die een 'bergerie' (schapenboerderij) hebben.

Als wij b.v. een paar dagen gingen skieën, dan bleef Edzer bij hen.
Hij ging met Jean mee de schapen hoeden en ook al verstond hij geen woord Frans en had hij

nooit veel geleerd, hij begreep precies wat er van hem verwacht werd.
Augustus 1982 verhuisden we weer terug naar Nederland.

We hadden inmiddels een teefje besteld bij de secretaresse van de
Regio Languedoc-Roussillon van de Boxer Club de France.(Officiële site van de Franse Boxerclub ??)

28 augustus 1982 werd Telline de la Roselière des Volques

(Zwitsers en Int.Kampioen David von Monacum x Oh du Poëm du Rhone) geboren
bij madame MarieThérèse Denis en in november hebben Hans en een vriend haar opgehaald.

Edzer was reuze trots op zijn vriendinnetje.
Als er maar een andere hond naar haar keek, dan begon de anders zo sociale Edzer te grommen.
De maanden erna vonden we hem wel wat rustiger worden, maar ach wat wil je met zo'n drukke pup.
Helaas bleek hij ernstig ziek te zijn. In april 1983 kon hij niet meer eten. Een gezwel in de maag.
De dierenarts heeft nog geprobeerd hem te opereren, maar het was al te laat.

Telline groeide inmiddels op tot een sterke, zelfstandige teef.

Ze liep vaak weg en luisterde ondanks de gehoorzaamheids trainingen slecht.
Als jonge hond heeft ze ook heel wat gesloopt. Ze haalde de planten uit de potten,

trok de vaste vloerbedekking aan stukken, scheurde het behang van de muren,

vrat boeken half op en ga zo maar door. Om moedeloos van te worden.
Wij raden onze puppykopers dan ook meteen aan om een kamerkennel te kopen.
Ongelooflijk maar waar, maar Telline heeft uiteindelijk haar officieële GG1(Cyn.I) diploma gehaald.
Destijds een hele prestatie voor een boxer. Tevens heeft ze de U.V. (Uithoudingsvermogens test) gehaald.

Wij hadden Telline gekocht met de belofte aan mevr. Denis (haar fokker) om er een nestje mee te fokken.
En omdat ze uit Frankrijk kwam, hebben we een Franse kennelnaam genomen, t.w. 'de la Couronne du Noyer'.
28 februari 1985 kreeg Telline ( X Coen Derk van Ter Hole) haar 1ste nest,

A-nest, t.w. 1 witte reu (+ 1 dode witte reu) en 3 gestroomde teefjes.
Ik was meteen weg van het kleinste teefje en we noemden haar Aimée,'de geliefde'. Zij bleef bij ons.

(verder in dit nest: Andy, Afranina en Anouc).

14 mei 1986 kreeg Telline (X Zeb van Bellopark) haar 2de nest. Nadat er een geel teefje geboren was,

moest het een keizersnee worden, omdat er een dode witte pup voor de geboorte uitgang lag.

Een andere witte reu moesten we ook in laten slapen.
B-nest: 2 gele reuen, 2 dode witte reuen en 4 gele teven.

(t.w. Bruno, Basda, Bella, Belle Donja, Babette en Bibiana).

Aimée de la Couronne du Noyer begon haar tentoonstellings loopbaan in Hellevoetsluis.

Daar werd ze beste pup.
Uiteindelijk behaalde ze haar definitieve Ned. kampioenschapstitel op de tentoonstelling in Eindhoven.
Januari 1989, bijna vier jaar oud en 3 weken drachtig van haar 2de nest (D-nest, 9 pups).
Ze had 2 hele kampioenspunten en 7 reserves. Eindelijk dat laatste punt.

Aimée's ( X Sjoerd van Ter Hole) 1ste nest, geboren 21 april 1988, was even schrikken.

Er werden eerst 1 witte teef en 2 witte reuen geboren,
daarna 1 donker gele reu en toen 1 donker gestroomde reu.
C-nest (t.w. Cindy, Champ, Chalk, Chienno en Cleo).

We zeiden later, dat was het nest waar we vergeten waren te schudden!!!.
De donker gestroomde reu, Cleo, is begin april 2002 (bijna 14 jaar oud) overleden.

De gele reu, Chienno, is kort nadat hij 13 jaar werd, overleden.
De witten zijn respectievelijk 9, 8 en 9 jaar oud geworden.

Niet het mooiste maar wel een heel sterk nest dus.

10 Maart 1989 kreeg Aimée ( X Andor v.d. Klappeheide) haar 2de nest.

Het D-nest, 6 reuen en 3 teven.
(t.w. Dior, Doran, Dux Bellorum, Dineaux, Diego, Duty, Dominique, Denise en Dewi).

Maart 1989 ben ik de redactie van het boxerblad van de Nederlandse Boxerclub gaan doen.

Veel werk, maar wel heel leuk.
Ik heb slechts 3 bladen kunnen maken, want toen kreeg Hans onverwachts een aanbieding

om 3 jaar naar Amerika te gaan voor zijn werk.
Eind juli vertrokken wij met onze zoon Serge naar Colorado en natuurlijk gingen Telline en Aimée mee.
In Chicago met twee vliegtuigkennels, koffers en verdere bagage door de douane.
Een heel gedoe, want we hadden een zakje voer voor de honden meegenomen

en dat mocht dus niet ingevoerd worden.
Daarna de honden in de kennels + de koffers weer inchecken voor de vlucht naar Denver.
We hebben 3 jaar in Longmont, een stadje aan de voet van de Rocky Mountains gewoond.

Oktober 1989 werd Aimée weer loops en we wilden nog graag een nestje met haar.
We waren inmiddels naar verschillende hondenshows geweest en we vonden de

Amerikaanse boxers niet echt mooi.
Te veel wit, weinig masker, stijl in voorhand en erg slank, wel een goede achterhand.

Vooral het wit baarde ons zorgen.
Fokker en keurmeester Joe Heine had een jonge reu, die volgens hem geen witten zou geven,

Boxella's Milo, een zoon van Xan v. Hasselerhof,
die Joe uit Duitsland had geimporteerd. Met de auto, 1½ dag heen naar Ohio.

Joe Heine is o.a. als keurmeester in Nederland geen onbekende.
Hij had destijds ook Zethos van Adeltrots van Jan de Vries. We zijn 2 dagen in Ohio gebleven,

en toen dus weer 1½ dag terug rijden naar Colorado.

5 December 1989 werden er 5 pups geboren, 1 gele reu en 1 gele en 3 gestroomde teven.

E-nest, Aimée X Boxella's Milo.
Wij hebben een gestroomd teefje, Esprit, gehouden.

Het couperen van de oren, destijds een 'must' naar Amerikaanse maatstaven,
kostte ons meer dan wat we voor de pups kregen. Het was zo wie zo moeilijk de pups te verkopen.
Moeder Aimée, wel Ned. kampioen, maar geen Amerikaanse titels, dus

niet interessant voor de meeste Amerikanen.
We hebben op een zeker moment de gele teef weer teruggekocht. Ze stond in de krant.
Aangeboden als iets bijzonders (Europees), die wegens omstandigheden weg moest.

Via Boxer Rescue is ze herplaatst.
Al met al was dit nest voor ons een onaangename en zeer dure ervaring en we besloten

dan ook om geen nest meer in de U.S. te nemen.
Gelukkig hadden we er zelf een schat van een teefje aan over gehouden, ons 'Pietje'.

In de U.S. kan de koper zelf 'zijn' kennelnaam aan een gekochte pup geven.
Onze kennelnaam werd niet erkend in de U.S. Esprit heet officiëel 'Esprit la Couronne du Noyer'.
Stambomen worden niet via de fokker verstrekt, maar kan men aanvragen via het 'geboortebewijs'.
Er is geen controle van de American Kennel Club (Raad van Beheer)

en de honden worden niet verplicht getatoueerd, noch gechipt

(verder in dit nest Edolph, Estelle, Brandi en Boxella's Spirit of Venus).

Juli 1992 weer terug naar Nederland. Nu met 3 vliegtuigkennels met Telline, Aimée en Esprit.

Voordat we met Esprit een nest konden nemen, moest zij natuurlijk eerst de nodige

kwalificaties op tentoonstellingen halen. Zij behaalde o.a. een Reserve C.A.C.
26 maart 1993 kreeg Esprit (X Sarto van de Houtrib) haar eerst nest.

F-nest, 1 gele teef, Farah,en 1 gestroomde reu, Fierro, die mocht blijven.

4 December 1993 kreeg Esprit (X Plato van de Hazenberg) via een keizersnee haar 2de nest.

G-nest, 1 gestroomde en 3 gele reuen, 1 gele en 2 gestroomde teven.
Het gele teefje, Gaya, hebben we gehouden. Grando en Geoffrey (Droef) zijn naar

Rolf en Connie van Duren (Site ‘van Grando’s Home? )gegaan.
(verder Goliath, Gabber, Gigi Roxy en 'klein Pietje', die met 10 dagen overleed).
Door de keizersnee en het verwijderen van de baarmoeders was Esprit zo verzwakt,

dat ze ook nog eens borstontsteking kreeg en toen op 'klein pietje' is gaan staan.

Fierro de la Couronne du Noyer werd op zijn eerste jonge hondendag 1ste in zijn klas en

ook later kwam hij telkens achter de bordjes.
Hij heeft 1 C.A.C gehaald, maar omdat hij nogal fel tegen andere honden was,

hebben we hem niet zo vaak uitgebracht op tentoonstellingen.
Thuis stond hij overigens helemaal onderaan in de roedel en de 4 teven Telline, Aimée, Esprit

en zelfs zijn jongere halfzus Gaya, waren hem allemaal de baas.

Gaya de la Couronne du Noyer werd, toe ze ongeveer een half jaar oud was, ziek.

Koorts, lusteloos en stijf lopen. Ze heeft toen meerdere kuren prednison gehad.
Toen ze bijna 1 jaar was bleken haar nieren slecht te functioneren.

Was het een aangeboren nierziekte of misschien veroorzaakt door een niet herkende nierbekkenontsteking
(als ik toen had geweten wat ik nu weet!!)en waren haar nieren mede door het toedienen van prednison op een nog zo jeugdige leeftijd, oorzaak van de zwaar beschadigde nieren??

Gaya heeft naturlijk nooit een nest gehad. Ook Gaya heeft een C.A.C. gehaald,
en verder was ze heel goed in speuren en behendigheid vond ze helemaal te gek.

Zo heb je 5 honden en dan valt de één na de ander weg. Oktober 1995, Telline, ruim 13 jaar.

Augustus 1997, Esprit, 7½ jaar.
Haar dood was voor ons de meest afschuwelijke. Ze bleek, ondanks dat ze ingeënt was, parvo te hebben.

Ze stierf binnen 24 uur een vreselijke dood. Juni 1998,
Aimée, ruim 13 jaar. En september 1998 moesten we Gaya , 4¾ jaar, in laten slapen.

Haar nieren hadden het begeven.

Vervolg Geschiedenis: